Slide 1 Slide 2
پژوهه » چگونه نرخ استنادات خود را افزایش دهیم؟ (قسمت دوم)
چگونه نرخ استنادات خود را افزایش دهیم؟ (قسمت دوم)

در گذشته، انتشار مدارک علمی در مجلات بین‌المللی کافی بود، اما دیگر اینطور نیست. امروزه شاخصی که برای سنجش وضعیت (و مسلما تاثیر) یک محقق به کار گرفته می‌شود تعداد استنادات به مقالات مجلات وی است. دستیابی به این شاخص برای محققان جوان واقعا سخت است به خصوص در حوزه‌های موضوعی که به آرامی حرکت می‌کنند یا حداقل با سرعت کم منتشر می‌کنند. با این وجود، اقدامات مبتکرانه‌ای برای افزایش نرخ استنادات وجود دارد که می‌توان برای افزایش تعداد نرخ استنادات انجام داد.

در قسمت اول در رابطه با چاپ مقاله توصیه‌هایی شده بود مثل نگارش مقاله مروری و بررسی مواردی از مجله‌ای که مقاله را در آن منتشر می‌کنید مثل چرخه بررسی و انتشار مقاله. در ادامه پنج توصیه دیگر در این زمینه آمده است:

از مخازن دسترسی آزاد استفاده کنید

مخزن دسترسی آزاد معمولا سایتی در وب با دسترسی عمومی است که یک نسخه رایگان از متن، تصاویر و جداول نهایی مقالات منتشر شده شامل افراد مشارکت کننده در مقاله به همراه وابستگی سازمانی آن‌ها را فراهم می‌کند. رایج‌ترین نوع آن مخازن دانشگاهی یا گروهی از دانشگاه‌ها است. به دلیل مسائل کپی رایت، اکثر مقالات در قالب آخرین ویرایش خود نیستند. این موضوع بستگی به نظر ناشر دارد. همچنین ممکن است یک دوره انتظار ۱۲ تا ۲۴ ماهه تحمیل شود. با این وجود، تحقیق شما به صورت رایگان در اینترنت در دسترس همگان خواهد بود. در حال حاضر بسیاری از سازمان‌های مالی، به خصوص در حوزه علوم سلامت الزام می‌کنندمقالات منتشر شده از بودجه آن‌ها باید به صورت رایگان در دسترس عموم باشند. اگر موسسه‌تان مخزن دسترسی آزاد ندارد، گزینه‌های دیگری مثل ریسرچ‌گیت در دسترس است (http://www.researchgate.net)، ریسرچ‌گیت یک شبکه اجتماعی برای دانشمندان و محققان است که امکان اشتراک مقالات، پرسش و پاسخ به سوالات و پیدا کردن همکاران علمی را برای آنها فراهم می‌کند. همچنین این فعالیت در سایت می‌تواند به دیگران کمک کند در مورد مقاله‎تان با شما مکاتبه کنند. گزینه دیگر اینست که رزومه خود را و با لینک‌هایی به نسخه‌های بدون کپی رایت یا آدرس ایمیلی که محققین از طریق آن می‌توانند از شما درخواست یک نسخه از مقاله را داشته باشند، در محیط وب قرار دهید.

اعتبار کامل مقالات و استنادات‌تان را به دست آورید

با توجه به الزامات ناشر، ممکن است شکل دقیق نام‌تان به طور یکسان در همه انتشارات‌تان ظاهر نشود (مثل محمد حسین شاه‌حسینی، حسین شاه‌حسینی و محمد شاه‌حسینی) که ممکن است سبب سردرگمی سازمان‌ها و الگوریتم‌هایی شود که آمار استنادات را گردآوری می‌کنند. اگر نام یا وابستگی سازمانی خود را تغییر داده‌اید یا اسم رایجی دارید (مثل علی محمدی) احتمال بیشتری وجود خواهد داشت که اعتبار همه مقالات و استنادات وابسته به آن مقالات را دریافت نکنید. راهی برای به حداقل رساندن این مشکل، انتخاب یک نام آگاهانه است که تحت آن نام مقاله منتشر خواهد شد و برای همیشه ثابت است. بر این اساس، اگر نام رایجی دارید می‌توانید یک اسم یا حرف میانی وارد کنید که در حالت معمول استفاده نمی‌کنید. اگر نام رسمی خود را عوض کرده‌اید، می‌توانید بر اساس نام قبلی خود به انتشار ادامه دهید، حتی اگر دیگر نام رسمی شما نیست. یک راه دیگر برای بهبود وضعیت راه‌اندازی یک پروفایل در گوگل اسکالر است (http://scholar.google.com ). همچنین این سیستم به شما اجازه خواهد داد تا نسخه‌هایی از مقاله‌تان را که با کمی تغییر در عنوان آمده، شناسایی کند. غالبا این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که عنوان مقاله با خط تیره از هم جدا شده یا نام نویسنده دارای غلط املایی باشد. همچنین گوگل اسکالر راهی سریع برای بررسی استنادات‌تان فراهم می‌کند. در آخر گوگل اسکالر به دیگر محققان که به دنبال یکی از آثار شما می‌گردند کمک می‌کند تا به سرعت بررسی کنند آیا مقاله مرتبط دیگری توسط شما منتشر شده که مورد علاقه آن‌ها باشد یا خیر.

مجموعه داده‌های آماری خود را منتشر کنید

آرشیوسازی مجموعه داده‌ها یک عادت خوب ساده‌ است. دیتاسایت و پایگا‌ه‌های مشابه می‌توانند به داده‌ها یک نشانگر دیجیتالی شی منحصر به فرد (DOI) اختصاص دهند. این کار به شما امکان افزایش استنادات پروفایل‌تان را می‌دهد. به دلیل هزینه بالای جمع‌آوری داده، حتی اگر دیگران با روش پردازش و تفسیر شما موافق نباشند، این پایگاه فرصتی به منظور افزایش اعتبار به خاطر تولید داده با کیفیت بالا فراهم می‌کند.

اجازه دهید دیگران بدانند شما چه می‌کنید

در برخی از حوزه‌های موضوعی و در برخی از موسسات، ارسال مطلب مطبوعاتی یک عادت متداول است. حتی اگر این عادت در موسسه فعلی شما متداول نباشد، مانعی برای انجام این کار توسط شما وجود ندارد (هرچند شما احتمالا باید با دفتر مطبوعاتی موسسه‌تان هماهنگ کنید تا ببینید آیا تایید آن‌ها لازم است یا خیر). اغلب چنین اطلاعیه‌هایی منجر به مقالات کوچکی در بخش‌های علمی مجلات علمی در سطح ملی و محلی یا نشریات تجاری می‌شود. گزینه دیگر ارسال مقاله‌تان به همکاران و محققان در آن حوزه موضوعی است. موفقیت نیازمند حداقل کمی تبلیغ برای خود است. بنابراین زمانی که چیزی منتشر می‌کنید که برای‌تان باعث افتخار است اجازه دهید دیگران بدانند. یک نسخه از آن را برای ۵ یا ۱۰ استاد دانشگاهی در حوزه موضوعی‌تان بفرستید. ممکن است آنها از پیش درآمد شما چشم پوشی کنند اما ممکن است چنین نباشد. با وجود ایمیل و نسخه الکترونیکی مقاله، فقط ۱۵ دقیقه از زمان شما صرف خواهد شد. پاداش این کار می‌تواند فوق‌العاده باشد مثل تقاضا به عنوان سخنران مهمان یا به عنوان یک همکار. حتی ممکن است به پیشنهاد شغل بعدی منجر شود. به طور خلاصه، با انجام این کار راه ساده چیزی را از دست نخواهید داد.

در جای مناسب، به خودتان استناد دهید

هیچ داوری در مجله‌ دوست ندارد یک مقاله ارسال شده با خود استنادی بیش از حد ببیند، اما اگر شما در مقاله قبلی‌تان در همان حوزه موضوعی، مطلبی منتشر کرده‌اید، مشارکت قبلی‌تان را در قسمت مرور مقاله، همچنین در قسمت روش یا مقایسه‌ نتایج حذف نکنید. به عنوان یک قاعده کلی، خود استنادی را تا حداکثر سه مورد و فقط به مقالات مجلات محدود کنید.

منبع: پایگاه جهاد دانشگاهی